قرارداد در لغت به معنای «اتفاق دو یا چند تن در امری، پیمان، عهدنامه، قرارنامه» و حمل به معنای «بار، آنچه که به دست یا دوش کنند و از جایی به جای دیگر برند» می باشد و در اصطلاح حقوق تجارت، قراردادی است که یک طرف در مقابل دیگری و یا در مقابل اخذ اجرت معین، حمل اشیاء را بر عهده می گیرد.
قانون تجارت متصدی حمل و نقل را چنین تعریف کرده است: متصدی حمل نقل کسی است که در مقابل دریافت اجرت، اشیایی را که به او تسلیم شده در محل دیگری تحویل دهد یا اشخاصی را با وسایل نقلیه از محلی به محل دیگر ببرد. حمل و نقل، خدمتی است که اگر درست صورت گیرد، بازارها را از شکل محدود و پراکنده ی آن ها در آورده و توسعه می دهد و با همدیگر مرتبط می سازد. استفاده از استعداد های طبیعی هر منطقه، تخصصی شدن تولید را امکان پذیر می کند و بدین گونه سطح عمومی کیفیت محصولات را بالا می برد.
منظور از حمل ونقل کالا، جابه جایی کالا به نحوی که خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و وزن محموله در حدود معین باقی می ماند. حمل و نقل بین المللی کالا عبارت است از جابجایی و حمل کالا از نقطه ای در داخل کشور به نقطه ای در کشور دیگر با رعایت قوانین و مقررات حاکم بر آن.
» فهرست مطالب:
- معنی لغوی قرارداد
- بارنامه
- تاریخ صدور بارنامه
- انواع حمل و نقل به همراه توضیح
- مقررات اعمال اضافه بار
- هزینه حمل و نقل
- ماده های موجود در قانون در رابطه با قرارداد حمل و نقل
- وظایف ارسال کننده بار
- قوانین فسخ
