مالیات واژه ای عربی است و در فارسی به معنای باج، خراج، زکات مال است و واژه مالیات خود جمع واژه مالیه است. مالیات یک نوع هزینه است که افراد جامعه آن را برای بهره وری از امکانات، منابع، خدمات عمومی و ضروری، تضمین امنیت و دفاع همگانی و عمران و آبادانی یک کشور به دولت خود پرداخت می کنند.
مالیات در واقع انتقال بخشی از درآمدهای جامعه به دولت و یا بخشی از سود فعالیتهای اقتصادی است که نصیب دولت میگردد زیرا ابزار و امکانات دست یابی به درآمد و سودها را دولت فراهم ساختهاست.
دولت مالیات را در راستای تأمین نیازهای عمومی افراد جامعه مانند تأمین امنیت، بهداشت و درمان، آموزش و ... مصرف می کند. پرداخت مالیات اجباری و بلاعوض است. افراد جامعه مالیات خود را با تناسب به درآمد و ثروت خود و با توجه به نرخ مالیاتی که دولت تعیین می کند پرداخت می کنند. وضع مالیات ازسمت دولت است و در این باره اصل 51 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بیان می کند که: (هیچ نوع مالیات وضع نمی شود مگر به موجب قانون، موارد معافیت و بخشودگی و تخفیف مالیاتی به موجب قانون مشخص می شود.)
» فهرست مطالب:
- تعریف واژه مالیات
- پیشینه مالیات در ایران
- مالیات در عهد مادها
- مالیات در عهد هخامنشیان
- مالیات در دوره سلوکیان
- مالیات در عهد ساسانیان
- مالیات در دوران اسلام
- مالیات در دوران امویان
- مالیات دردوره عباسیان
- مالیات در عهد حکومت های محلی ایران (آل بویه، سامانیان و غزنویان)
- مالیات در دوره سلجوقیان و خوارزمشاهیان
- مالیات در دوران مغولان
- مالیات در زمان غازان خان
- تاریخچه مالیات در دوران معاصر
- تحولات قوانین مالیاتی طی سالها
- تاریخچه مالیات بر ارزش افزوده
- مالیات بر ارزش افزوده در ایران
- نرخ مالیات بر ارزش افزوده
- هدف از اخذ مالیات
